دیپلماسی از نوع علی کریمی/ شرطه های اماراتی تسلیم نماینده تمدن ۷۰۰۰ ساله ایران
مرجع خبری پرسپولیس : شاید برای آنها جالب بوده از اسرار دیدگان کسانی سر در بیاورند که صدها سال قبل از آنها و اجدادشان «تمدن» داشتهاند.
۱- پرسپولیس ایران در حالی غروب امروز در آخرین بازی مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا به مصاف الشباب میرود که کاروان نماینده کشورمان به این منظور ظهر یکشنبه وارد خاک امارات متحده عربی شد.
این سفر نیز مثل بسیاری از مسافرتهای ایرانیان به دوبی با مشقات و رنجهای خاص خودش همراه بود. سالهاست که سیاستگذاران این شیخنشین تازه به نوا رسیده، سختگیریهای عجیب و نسبتا منحصر به فردی را برای پذیرفتن مسافران خارجی اعمال میکنند و این آزار و اذیتها به ویژه در قبال هموطنان ما تشدید هم میشود. در این شرایط، تعجب چندانی ندارد که اعضای کاروان پرسپولیس نیز هنگام حضور در فرودگاه امارات با تست «چشمنگاری» روبهرو شده باشند؛ به ویژه حالا که روابط دو کشور در بحرانیترین شکل ممکن است. پلیس امارات بازیکنان تیم ایرانی را به صف کرده و با دستگاه، به مردمک چشم تکتک آنها خیره شده است؛ شاید برای آنها جالب بوده از اسرار دیدگان کسانی سر در بیاورند که صدها سال قبل از آنها و اجدادشان «تمدن» داشتهاند، که در آتش فقر و تنگدستی و بیکاری میسوزند، اما هنوز هتک حرمت از اسم مقدس خلیجفارس خونشان را به جوش میآورد، که همین دو ماه قبل در ورزشگاه مملو از جمعیت آزادی تیم کشورشان را به توپ بستند و با قهرمانانشان تفریح کردند. زل میزنند در چشم ایرانیها تا بفهمند چگونه میتوان از اسب افتاد، ولی از اصل نه و بعد بدانند چگونه میتوان روی اسب بود، اما روی اصل نه! امیدواریم تیم کشورمان با وجود همه مصایب و بحرانهایی که این روزها با آن دست به گریبان است، امروز نمایش سزاوارانهای مقابل حریف عربیاش ارایه کند و پاسخ محکم دیگری به نوکیسهها بدهد.
۲- در حاشیه پذیرش کاروان پرسپولیس در فرودگاه امارات اما، تصاویر و خبرهای تاملبرانگیزی در مورد استقبال اماراتیها از برخی ستارگان کشورمان و به ویژه علی کریمی منتشر شد که در نوع خودش بسیار جالب بود. در یکی از این عکسها، دو پلیس اماراتی را میبینیم که با شور و شعفی کودکانه و زایدالوصف، کنار کاپیتان سرخپوشان ایستادهاند و با او عکس یادگاری میگیرند. این شرطهها، همانهایی هستند که تا چند دقیقه قبل، با لحنی خشن و غیرمودبانه به ایرانیها امر و نهی میکردند، به پرخاشگرانهترین شکل ممکن به آنها نهیب میزدند که دقیقا در یک صف واحد منتظر بایستند و به کار خودشان مشغول میشدند تا انتظار و تعلل مسافران بیشتر به طول بینجامد. همانها اما وقتی به عصاره ناب فوتبال پارسی میرسند، اختیارشان را از کف میدهند و به هر دری میزنند که کنار فرزند ایران در یک قاب کوچک تلفنهمراه جا بگیرند. این جادوی فوتبال است؛ پدیدهای که سیاست را تحقیر میکند، تعصبات ملی و میهنی را کنار میزند و دشمن دیرینه را تبدیل به دوست مشتاق میکند.
۳- روابط ایران و امارات شاید به ندرت در سطح پرتنش کنونی بهسر میبرده است. مساله سه جزیره ایرانی و گستاخی و زیادهخواهی طرف عربی، اصطکاک را به حداکثر رسانده است. در همین شرایط اما، وقتی سفرها لغو میشوند، دیپلماتها به هم چنگ و دندان نشان میدهند و کار حسابی بالا میگیرد، باز یک فرمول خطشکن وجود دارد که همه مرزها را میشکند و از راه میانبر قلبها را به تسخیر درمیآورد؛ فوتبال! گاهی برای فتح جهان، لازم نیست حتما سیاست انعطافپذیر داشته باشی، در فلان نقطه دورافتاده دنیا برای فقرا آپارتمانسازی کنی و بیکارها را سر کار بفرستی، جهیزیه دختران بیبضاعت کشورهای جهانسومی را جور کنی یا حتی درهای زرادخانههای هستهایات را ببندی. گاهی نابغهای مثل علی کریمی، خودش یک دیپلماسی پویا و پرنفوذ است. کاری که دیهگو مارادونا و لیونل مسی برای آرژانتین انجام دادهاند، با دستاوردهای برونمرزی تمام سیاستمداران تاریخ این کشور برابری میکند، زیدان همچنان محبوبترین چهره همه دوران فرانسه در تمام عرصهها به شمار میرود و ضریب نفوذ بینالمللی هیچ رییسجمهوری در برزیل، حتی یکدهم ستارهای مثل پله نبوده است. در این شرایط، نکته آزاردهنده آن است که چنین اسلحه قدرتمندی با وجود پتانسیل بالا در کشور ما به کلی مغفول مانده و به مدد سوءمدیریتها و سوءاستفادهها، با سرعت بالا به سمت کژراهه میرود. این علی کریمی که امروز شرطهها به دست و پایش افتادهاند، در ۳۳ سالگی دومین بازیکن موثر لیگ برتر ماست و طعنهآمیزتر اینکه او در این جدول بنیادین و بسیار مهم، پشتسر رضا عنایتی ۳۴ ساله ایستاده است. به جمع این ستارههای سرنوشتساز باید نویدکیای ۳۲ ساله و حتی فرهاد مجیدی ۳۶ ساله را هم اضافه کنیم. وقتی سالهاست لژیونر به درد بخور اروپایی نداشتهایم، وقتی از همین سیستم مضحک انتخاب بهترین بازیکنان سال آسیا هم به کلی عقب افتادهایم، وقتی ضربان لیگ هنوز در آستین پیرمردهایمان میتپد، وقتی هزینههای میلیاردی میکنیم، اما در زیرساختها یک گام به پیش نمیرویم و وقتی برای رشد دادن بازیکنانمان در یک پست خاص مجبور میشویم بازار را به کلی غیررقابتی کنیم، این یعنی یک جای کار میلنگد. بهزودی دوران کریمیهای این فوتبال هم به پایان میرسد و با این کمکاری تاریخی مدیران فوتبال ایران، شرطههای اماراتی سرگرمی دیگری جز سختگیری بر مسافران ایرانی نخواهند داشت.
۴- فوتبال، راه صد ساله را یکشبه طی میکند، به شرط اینکه چشمه استعدادهای ناب ایرانی، همینجا در ساق پاهای علی کریمی خشک نشود و جادوگرهای دیگری نیز به دنیا بیایند، به شرط اینکه مدرسههای فوتبال واقعا به پرورش این همه استعداد بلاتکلیف کمک کنند و به دکان سوءاستفادههای شرمآور از کودکان و چاپیدن والدین آنها تبدیل نشوند و به شرط اینکه مواظب بچههایمان باشیم و اجازه ندهیم در برهوت شعف و شادی، پای ازدحام استقبال از «خالهشادونه»ها پرپر بزنند.
* رسول بهروش