همه در انتظار اولین هدیه دنیزلی به هواداران
مرجع خبری پرسپولیس : تا اولین سورپرایز، فقط سه روز زمان باقی مانده. سه روز تا بازگشایی یک هدیه!
هدیهای که افندی در جوراب سرخ پرسپولیس گذاشته و باید در انزلی رونمایی شود. حالا هدیه چیست؟ چقدر با کادوهایی که استیلی به هواداران میداد و مثل هدایای دایی برگشت میخورد تفاوت دارد؟!
دنیزلی دارد هدایا را در جوراب میگذارد و کسی را هم برای دیدن کادوها به اتاقش راه نمیدهد. تمام روزهایی که او تیمش را برای بازگشت به زندگی تمرین داده، درهای درفشی فر به روی چشمها و لنزها بسته بود و حتی هواداران عادی هم اجازه دیدن روند احیای این تیم را نداشتند. این یعنی پشت آن میلههایی که نگهبان با قفل درشتش به هم بسته بوده، یک خبرهایی بود، اتفاقاتی افتاده و هدیه دنیزلی کادوپیچ شده اما واقعا قرار است در این جوراب قرمز چه چیزی پیدا کنیم؟ افندی شبیه همان بابانوئل سرخپوشی شده که از لوله دودکش شومینه وارد خانه شده و هدیهای برای کودک خانواده گذاشته اما این هدیه چقدر برای گیرندهاش جذاب خواهد بود؟
سه روز زمان باقی است تا این دوگانگی تمام شود. یا وقتی هدیه رونمایی میشود، هوادار از به دست آوردن آنچه نداشته و در آرزوهایش میخواسته که بهعنوان کادو و هدیه آن را بگیرد به وجد میآید، یا اینکه همان چیزی که قبلا داشته و آنقدر کهنه شده و دلش را زده که دورش انداخته، را روبروی خود میبیند! پس این یک سورپرایز واقعی است. یک غافلگیری بزرگ در فاصله سه روز مانده تا بازگشایی هدایا.
مهمترین سوال در مورد ترکیب است؛ ترکیبی که بدون نصرتی، شیث، علی کریمی و رضا نورمحمدی چیده خواهد شد. یعنی یک خط دفاعی بدون سه عنصر اصلی و البته یک تیم بدون مهمترین ستاره! حالا ناخودآگاه با دنیزلی به چهار سال قبل سفر میکنیم. زمانی که سرمربی پرسپولیس بود و حتی یک مدافع تخصصی را در تیمش نمیدید. دغدغهاش فقط برای یک بازی نبود. یک سال از حاجی زاده و باقری و نوری و آشوبی در حالی در خط دفاعی بهره برد که تیمش باز هم بهترین نمایش را ارائه میکرد. حالا در این پرسپولیس که یادآور شهر بیدفاع است، چه کسانی نقش مدافع را برای دنیزلی پیدا میکنند؟
همین آخرین علامت سوال، یک ابهام جدید را میسازد؛ اینکه تیم دنیزلی با چه آرایشی وارد زمین خواهد شد؟ آیا همان سیستم ۲-۳-۲-۳ که در پاس و پرسپولیس نشان داده بود را پیاده میکند یا این بار به روشی که در ترکیه و با بشیکتاش جام قهرمانی را بالای سر برد برمیگردد؟! در هر دو حالت، دنیزلی دغدغه ساختن یک دفاع جدید را خواهد داشت. او ذرهبین به دست میگیرد و خط میانیاش را کندوکاو میکند. اولی شاید مازیار زارع باشد. همان هافبکی که کارلوس کروش در موردش گفت که او باید از ابتدا در پست دفاع میانی رشد میکرد. آیا گزینه دومی وجود دارد؟ میان محمد نوری و حسین بادامکی کدام یک چنین قابلیتی خواهند داشت؟! این همان سورپرایز دنیزلی است! سورپرایزی در جوراب سرخ!
شاید در بدترین حالت ممکن باید انتظار چهره جدید پرسپولیس را کشید. در شرایطی که دنیزلی ابزار لازم و کافی برای نشان دادن خواستههایش از یک تیم را ندارد.