اندر حکایت خصوصی سازی سرخابی ها: مدیونید اگر غصه بخورید!
مرجع خبری پرسپولیس : معامله پر سودی است؛ اگر آب در دست دارید و غم نان ندارید و پول از جیبتان بالا میرود همین الان برای خرید ۲ باشگاه نان و آبدار پرسپولیس و استقلال دست به کار و دست به جیب بشوید.
این کار اگر در دنیا سودی برایتان دربرنداشته باشد، حتما به درد آخرتتان هم نمیخورد! ۴۲ یا ۴۵میلیارد تومان زبان بسته که ارزشی ندارد و برای خرس، علف هم نمیشود.
مهم این است که در فوتبال این مملکت کلا دور هم خوش میگذرد. به خدا اگر راضی باشیم یک ریال از این پول برگردد!
فوتبال صنعت پرسودی است؛ بازیکن سود میکند، مربی به اندازه بازیکن و بلکه بیشتر سود میکند، مدیر جیبش پر میشود، دلال شریک بازیکن است و رفیق مدیر عامل، صداوسیما در کنار امتیاز انحصاری تبلیغات دور زمین دو زار حق پخش را میگذارد کف دست فوتبال و منت هم میگذارد و ثانیهها و دقایق ابتدایی و انتهایی و وسطی و بقیه جاهای یک مسابقه فوتبال را با آگهی و اخبار شبانگاهی و سریال خانوادگی و بقیه برنامههای ضروریتر قورت میدهد، همه و همه از این فوتبال سود میبرند و آهشان هم به هفت آسمان بلند است.
فوتبال اگر برای خودش آب ندارد، برای خیلیها نان دارد.
بازیکن اگر پسر خوبی باشد و به بالای سقف قرارداد سرک نکشد، شیرین روزی یک میلیون تومان دریافتی دارد و به همین اندازه هم نگهداریاش در طول فصل هزینه میبرد. آقایان مدیر البته فقط برای رضا خدا بازیکن می گیرند اما زندگی آنها هم خرج دارد، زیادی هم خرج دارد. جادوگر، بوقچی، دلال داوری، حراست ورزشگاه و شهرام و بهرام از این فوتبال پول در میآورند و بعد همگی از سودآور نبودن آن دم میزنند. بخورید، بیاشامید، پول بیتالمال را بزنید به بدن، کی بخیل است؟
روزی دیگران را هم خدا میرساند و کار خدا را چه دیدی؟ شاید همین کارتنخواب سر خیابان فرعی بعدی روزی بازیکن فوتبال شد و ۲ باشگاه استقلال و سپاهان را به جان هم انداخت! شما راحت باشید و مدیونید اگر غصه آن کارتن خواب و آن فقیر که البته گفته میشود به نان شب محتاج نیست را بخورید.
نویسنده: محمد نصیری