عصر بهخیر آقای سجادی (خادم) با این سرپرست و سخنگو؛ اصلاً هیجانزده نشدیم
پرسپولیس نیوز : همه چیز شبیه یک شوخی است. انگار برگشتهایم به اواسط فصل گذشته. معلوم نیست چه اتفاقی افتاده که با آن همه داد و فریاد، در نهایت وزارت ورزش چیدمان کاملاً متوسطی را برای هیأت مدیره پرسپولیس انتخاب کرد.
عصر دیروز هم برای آنکه نشان بدهند هیچ انگیزهای برای «متحول کردن» مدیریت پرسپولیس وجود ندارد، همه چیز را به حالت قبل برگرداندند. اگر خاطرتان باشد، وقتی حمیدرضا سیاسی مدیرعاملی خود را با جمع کردن آرای اعضای باقی مانده در هیأت مدیره پرسپولیس اعلام کرد، جعفر کاشانی رئیس هیأت مدیره بود و طاهری هم عضو رابط بین وزارت ورزش و باشگاه پرسپولیس. وقتی سیاسی به زندان رفت، طاهری شد سرپرست و کاشانی رئیس هیأت مدیره ماند.
حالا چه چیزی با گذشته فرق کرده است؟ علیاصغر مونسان که عضو همیشه غایب در جلسات هیأت مدیره بود، از هیأت مدیره بعدی حذف شده و سلیمی نیز کنار رفت. همان ترکیب به علاوه حسین عبدی که مشخص نیست با کدام کارنامه مدیریتی، به هیأت مدیره رسید و البته گرشاسبی که میگویند وظیفه جذب اسپانسر را بر عهده دارد.
این انتخابها، برای پرسپولیسی که باید از بحران مالی و مدیریتی عبور کند، چندان نجاتبخش به نظر نمیرسد زیرا ۳ عضو آن، سابقاً نیز در این پست حضور داشتند و دو عضو دیگر یعنی عبدی و گرشاسبی نیز به اندازه کافی در مدیریت ورزش، نامدار، سرشناس و مؤثر نبودهاند که بخواهیم برای عبور دادن سرخپوشان از بحران، رویشان حساب باز کنیم. با این وجود، انتخاب اعضای جدید، باز هم پشت پردههای مهمی داشت. یکی از آنها، خبری است که سهشنبه شب از طریق یکی از نزدیکان به باشگاه پرسپولیس به دستمان رسید.
آن فرد که از عدم حضورش در هیأتمدیره بسیار آشفته و شاکی بود، با اعلام اینکه نمیخواهد فعلاً درخصوص شرایط پیش آمده صحبت کند، به حالت درددل به خبرنگار ما گفت: «اینجای کار برای من عجیب است که چطور امکان دارد انتخابها به این شکل باشد. همه چیز سیاسیکاری بود وگرنه هیأتمدیره قبلی که عملاً در امور مدیریت باشگاه شکست خورده بود را دوباره انتخاب نمیکردند.» او سپس حرف جالبی زد و ادامه داد: «تا صبح روز سهشنبه، علی پروین و محمدحسین نژادفلاح در هیأتمدیره حاضر بودند. همه هم میدانستند پروین، با برچسب عضویت در هیأتمدیره به باشگاه برمیگردد ولی او را در دقیقه ۹۰ کنار زدند تا حسین عبدی را وارد بازی مدیریتی کنند؛ همین حسین عبدی که فصل قبل، مربی پرسپولیس بود. نژادفلاح را هم از ترکیب هیأتمدیره خارج کردند تا نام گرشاسبی، مدیرکل اداره ورزش و جوانان استان تهران را جایگزین کنند!»
ما که سالهاست در کنار پرسپولیس (و البته استقلال) هستیم، اصلاً سورپرایز نشدیم و مطمئنیم پرسپولیس فصل آینده، کمترین تفاوت را با پرسپولیس فصل گذشته خواهد داشت. این اعضا، نه نفوذ سیاسی دارند تا از امتیاز حضور در بدنه دولت برای پرسپولیس سود ببرند، نه چهره اقتصادی قدرتمندی هستند تا بتوانند چرخ به گِل نشسته باشگاه را از مرداب مشکلات خارج کنند، نه چهره اجتماعی بزرگی دارند که با استفاده از کاریزمای خود، سرخپوشان را از این دریای بحرانی نجات دهند و نه هیچ چیز دیگر. آنها آدمهای خوب اما مدیران متوسط و شاید کمتر از حد متوسطی «برای باشگاه بزرگ پرسپولیس» هستند.
شاید میتوانستند در باشگاههای دیگر درخشش بزرگی داشته باشند و کمکهای بهتری کنند اما در پرسپولیس این امکان وجود ندارد. حداقل اینکه اگر بلد بودند کمک کنند، فصل قبل اجازه نمیدادند پرسپولیس دچار یک «افتضاح غیر قابل باور» شود. با این سرپرست و سخنگو، نه هیجانزده شدیم نه سورپرایز. مطمئن هستیم پرسپولیس همان راهی را میرود که در میانههای فصل در پیش گرفته بود. طاهری اگر سرپرست خوبی برای باشگاه بزرگ پرسپولیس بود، نمیگذاشت این باشگاه به بدترین شکل ممکن به حاشیه برود. او نه توانایی تأمین بودجه چند میلیاردی برای پرسپولیسیها را داشت و نه میتوانست از ورود بازیکنان بیکیفیت به این باشگاه جلوگیری کند. درخشان گفت نیلسون و رضا حقیقی را بیرون کن، گفت چشم. گفت تادو و میردورقی و همامی و جعفرپور را بیاور، گفت چشم. از سوی دیگر، حسین عبدی قرار است به عنوان سخنگوی باشگاه فعالیت کند؛ پستی که زیاد به شخصیتش نمیخورد!
با این انتخابها، باید یک عصر بهخیر گرم و صمیمانه خدمت نصرا… سجادی (یا شاید امیررضا خادم) که این هیأت مدیره را انتخاب کردهاند، هدیه کنیم که نگذاشتند تصور به وجود آمدن «تحول در پرسپولیس» را به ذهن راه بدهیم. پرسپولیس احتمالاً با شعار «همینی که هست» به لیگ پانزدهم وارد خواهد شد و نمیتوان امید زیادی نسبت به موفقیت طلایی این تیم داشت.